header
 

Medialna służba Quiet Hour

Medialna służba Quiet HourPrzenosiny LaVerne'a Tuckera z doraźnego biura w sypialni nastolatka w Oregonie do odnowionej siedziby głównej o powierzchni 1500 m2 w kalifornijskim mieście Redlands zajęły 44 lata.

 

Ośrodek ewangelizacyjny Quiet Hour zaczynał od jednej półgodzinnej audycji radiowej w tygodniu, a obecnie emituje programy non-stop przez całą dobę. Ten jeden z prekursorskich adwentystycznych eksperymentów z telewizją zapoczątkował nadawanie pierwszych finansowanych przez darczyńców programów skupiających się na działalności misyjnej za granicą. Otworzył ponadto przed sopranistką Del Delker wrota do ewangelizacji w mediach i jako pierwszy wsparł organizację ASI, wysyłając za granicę jej rzecznika w charakterze ewangelisty.

 

J.L. Tucker, pastor z Portland w stanie Oregon, założywszy w pokoju swojego syna biuro, zaczął się przygotowywać do pierwszej audycji, która poszła w eter 7 lipca 1939 r.

 

Tucker poprosił słuchaczy o wynalezienie nazwy dla nowo powstałego programu i przypomniał im, że każdy potrzebuje „chwili spokoju”. Radiosłuchacze odpowiedzieli, stwierdzając, że już sam podczas pierwszej audycji nieświadomie ukuł nazwę: Quiet Hour (ang. quiet hour 'chwila spokoju' – przyp. tłum.).

 

Aby dodać akcji rozmachu, Tucker zaczął rozpowszechniać powiązane z audycją czasopismo Echo, zawierające kazania, wiersze i inne inspirujące materiały, które odzwierciedlały duchowe oblicze audycji. Zaczął też opracowywać lekcje biblijne, włączone potem do kursu korespondencyjnej szkoły biblijnej.

 

Dziesięć lat później, pełniąc funkcję pastora w adwentystycznym zborze w Oakland w Kalifornii, poszerzył działalność ośrodka misyjnego o programy telewizyjne na żywo. Zachęcił Del Delker do prowadzenia na antenie studium Słowa Bożego oraz poprosił ją, aby uświetniała Quiet Hour swoim śpiewem.

 

Tucker uzmysłowił sobie, że aby uzyskać wsparcie, musi nakłonić ludzi do robienia czegoś ważnego nie tylko dla samego programu, ale też dla innych. Quiet Hour wezwało więc słuchaczy do zbiórki pieniędzy na to, by poselstwo ewangelii dotarło drogą lotniczą do trudno dostępnych rejonów świata. Środki na pierwszy samolot, mający polecieć do Papui Nowej Gwinei, zgromadzono w kwietniu 1966 r.

 

W następnym dziesięcioleciu LaVerne Tucker stworzył program telewizyjny Search, stanowiący uzupełnienie działalności ośrodka Quiet Hour. W 1985 r. objął funkcję dyrektora ośrodka, który teraz nadawał już programy 24 godziny na dobę i miał swoją siedzibę w Redlands w Kalifornii. Idąc z duchem czasu, w 1989 r. przedsięwzięcie poszerzono o nadawany codziennie 15-minutowy program New Way of Life.

 

W 1993 r. dyrektorem ośrodka multimedialnego, który nadal się rozrastał, został Bill Tucker, sprawujący funkcję pastora tak samo jak ojciec i dziadek. W sieci telewizyjnej 3ABN pojawił się półgodzinny program Windows of Hope, który w Kanadzie nadawano za pośrednictwem Vision Network. Kolejnym krokiem było stworzenie audycji Whole Life, przekazującej codziennie dwuminutowe porady zdrowotne. W zeszłym roku powołano do życia 15-minutowy inspirujący program DoorWays.

 

Misja zagraniczna

Od 1966 r. sfinansowano 56 wypraw lotniczych z poselstwem ewangelicznym, zwłaszcza do Afryki, Ameryki Łacińskiej i na wyspy południowego Pacyfiku. Setki pracowników państwowych na kilku kontynentach dostało rowery i motocykle, aby mogło się łatwiej przemieszczać. Za sprawą łodzi i busów lekarze misjonarze mają teraz większy dostęp do ludności, a dzięki dżipom i traktorom prace w polu przebiegają sprawniej.

 

Rozpowszechniono ponad dwa miliony egzemplarzy Biblii w kilkudziesięciu językach. Tysiące młodych ludzi otrzymało chrześcijańskie wykształcenie. W wielu częściach świata zbudowano w sumie ponad 3200 kościołów, kaplic w dżungli i wiat dla owiec (w samych Indiach 200 wiejskich kaplic). Dzięki wsparciu finansowemu ośrodek Quiet Hour sfinansował działalność setek ewangelistów.

 

Ewangelizacja ogólnoświatowa

Aby zrealizować cel przedstawiony w deklaracji programowej, tzn. „wszędzie zapoznawać ludzi z Jezusem Chrystusem”, ośrodek Quiet Hour mianował pełnoetatowym kierownikiem ewangelizacji Jamesa Zachary'ego, emerytowanego pracownika Stowarzyszenia Kaznodziejów przy Generalnej Konferencji i zarazem byłego misjonarza.

 

Współdziałając z wydziałami Kościoła, które proszą o pomoc, sekcja pod kierownictwem Zachary'ego zorganizowała 212 zespołów kaznodziejów i szeregowych wyznawców, które tylko  w roku 2000 zaniosły ewangelię tysiącom ludzi w 39 krajach.

 

Już sama Kostaryka, Ghana, Paragwaj i Wenezuela zidentyfikowały 3000 miejsc i proszą, aby ekipy ewangelizacyjne przyjechały tam jak najszybciej. Próśb, które wpłynęły tylko w roku 2002 było ponad 12.000. Połowa z 35 pracowników ośrodka Quiet Hour wzięła udział w przynajmniej jednej zagranicznej misji, a wszyscy ofiarowali pieniądze na budowę dwóch kaplic w Indiach.

 

Po pierwsze: Ameryka Północna

W Ameryce Północnej Quiet Hour połączyło siły z Morning Song Ministries, aby zaplanować serię akcji ewangelizacyjnych w czterech miejscach. Na pierwszy ogień poszła Pensylwania. Jako że program pilotażowy przeprowadzony w Hays w stanie Kansas przebiegł nader pomyślnie, seria akcji ewangelizacyjnych poprzedzi cztery darmowe koncerty muzyki gospel. Liczący 80 wyznawców zbór w La Crosse w Kansas po programie pilotażowym, zrealizowanym kilka lat temu w pobliskim mieście Hays, dopisał do swojej listy 44 nowych członków. Jak powiedział pastor Ed Jumper, nie mniej znaczącą rolę w pozyskaniu nowych członków odegrał świeży, chrześcijański zapał zborowników.

 

Zarząd ośrodka Quiet Hour wraz z Joedym i Judy Melashenko przystąpił do kolejnej akcji pilotażowej. Inicjatywa polega na tym, aby uczniom adwentystycznych szkół na terenie całego kraju uświadomić wagę ewangelizacji. Odbyło to się poprzez programy i wyjścia misyjne z pracownikami organizacji Maranatha Volunteers International.

 

Faza końcowa produkcji wszystkich odcinków Windows of Hope (z Billem i Jackie Turner) realizowana jest w Kanadzie (po spełnieniu tamtejszych kryteriów dotyczących treści), ale program emitowany jest też w USA. Po stronie kanadyjskiej przedsięwzięcie koordynuje Roy West.

 

Marilyn Senier, wicedyrektor odpowiedzialny za akcje misyjne, dopilnowała, by studenci szkoły biblijnej byli natychmiast obsługiwani, co miesiąc bowiem kurs dla początkujących rozpoczyna średnio 500 nowych osób, a kurs dla zaawansowanych – 140. Philowi Robertsonowi, wicedyrektorowi ds. finansów, udało się w siedzibie głównej w Redlands bez popadnięcia w żadne długi zreorganizować i rozbudować kurs.

 

Akcja misyjna Quiet Hour dzięki Światowemu Radiu Adwentystycznemu jest wciąż obecna w eterze na terenie kraju i za granicą, a za sprawą Internetu – na całej kuli ziemskiej. Żadna jej część nie byłaby jednak możliwa bez natchnienia od Ducha Świętego, błogosławieństwa Bożego, bezinteresownej służby ponad stu wolontariuszy oraz bez tysięcy hojnych ofiarodawców.

 

© Shirley Burton/Adventist Review
Tłum. Paweł Jarosław Kamiński

 

- Zobacz kanał Quiet Hour w serwisie YouTube
Przewiń w górę^
Archiwum newsów

Zobacz wiadomości z:

2013 (20)
marca (1)
lutego (14)
stycznia (5)
2012 (115)
2011 (112)
2010 (102)
2009 (23)
2008 (3)
2007 (7)
Nowości video

Szkoła Sobotnia Hope Channel - Lekcja VIII

Nowości audio

JavaScript is disabled!
To display this content, you need a JavaScript capable browser.
Zapraszamy do wysłuchania audycji nt. działalności Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Belize i na Jamajce. (09:30) Zapraszamy do wysłuchania audycji nt. Michała Beliny-Czechowskiego, pioniera Adwentyzmu w Europie. (09.14)Zapraszamy do wysłuchania uroczystości ordynacji pastorskiej z Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Warszawie. (58:01)Zapraszamy do wysłuchania radiowego nabożeństwa Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Chełmnie. (57:47)
Zapraszamy do wysłuchania radiowego nabożeństwa Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Giżycku na Mazurach. (58:01)

 


Partnerzy medialni